Вчерашниот ден ќе биде запишан како еден од најцрните во историјата на африканскиот фудбал на Светското првенство, бидејќи за само неколку часа, две репрезентации ги снајде идентична судбина.
На Светско првенство не се простува пад на концентрацијата, но она што им се случува на африканските селекции на ова првенство ги надминува границите на тактичките грешки и се префрла во сферата на сериозен мистицизам и проклетство.
Дали е недостаток на дисциплина, недостаток на тактичка зрелост или вуду магија, но факт е дека тимовите од Африка на ова СП примаа голови во истата, за нив проклета 86-та минута!
Пресвртот на Белгија против Сенегал не е само случајност и плод на инспирација на Тилеманс и Лукаку. Претходно ДР Конго одигра супер натпревар против Англија, го држеа Гордиот Албион под контрола, имаа резултат, а потоа се случи затемнување на умот во таа 86-та минута и гол на Хари Кејн за 2-1.
Одбраната им се распрсна, и на крај потонаа во солзи.
Само неколку часа подоцна – отсликана трагедија. Сенегал го игра натпреварот на својот живот против Белгија, ја контролира ситуацијата, води со 2-0, има место во осминафиналето во џеб, но во таа 86-та минута, Ромелу Лукаку постигнува гол за 1-2, машината на Белгијците се пали, Тилеманс после некоја минута израмни на 2-2, на Сенегалците им влезе вода во ушите, и после во продолженијата загубија и ги спакуваа куферите за Дакар.
Физички се доминантни, имаат ѕвезди кои играат во топ пет лигите, но Африканците редовно доживуваат фудбалско самоубиство во последните пет минути од играта. Одговорот можеби лежи во нескротливиот менталитет. Кога тактички надмоќните европски и јужноамерикански ајкули ќе мирисаат крв, немаат милост.
