Според француски „Л`екип“, Чезаре и Паоло Малдини се најдобрите татко и син кои играле фудбал. Италијанците се првите татко и син кои играле и освоиле титула во Лигата на шампионите, двајацата се легенди на Милан, а истотака се и единствените капитени од исто семејство, кои го кренале пехарот наменет за европскиот клупски првак.
Во рангирањето на најдобри татко и син што играле фудбал, зад Малдини се Мануел и Маноло Санчис. Двајцата беа одлични дефанзивци во Реал Мадрид и шпанската репрезентација. Потоа тука се Жан и Јури Џоркаеф. За помладите, Јури е многу попознат, но и татко му 48 пати играше за Франција.
Фудбалерот на Баерн Минхен, Тијаго Алкантара, имаше татко кој беше добар фудбалер и во 1994 стана светски првак со Бразил, а сите го знаат како Мазињо. На петто место се Пабло и Диего Форлан. Пабло на клупски план беше одличен, со Уругвај играше на две светски првенства, но Диего со 112 меча за репрезентацијата и со награда за најдобар играч на СП 2010, го надмина родителот.
Во топ 10 татковци и синови, влегуваат уште Перико и Чаби Алонсо, Арнор и Еидур Гудјонсен, Мигел и Пепе Реина, Абеди Пеле и Андре Ају, како и Јохан и Жорди Кројф.
Вредни за споменување се и Хуан Рамон и Хуан Себастијан Верон, Дани и Дени Блинд, Клаус и Матијас Замер, Иан Рајт и Шон Рајт Филипс, Петер и Каспер Шмајхел, а Французите веруваат дека Енцо Зидан ќе напредува доволно за да се најде покрај татко му Зинедин, на ваква листа во иднина.
